فى خيالى ملاك و فى توب انسان
مختارة بقلبى ملامحه كمان..
اولها. الابيض لون قلبه
وثانيها الجورى ع خدوده..
والشمس الشارقة بلون وردى
لو مرة ابتسمتلى عيونه..
الضحكة الصافية تدندنلى..
الحان بيصيغها جمال عوده..
انفاسه ريحتها من الجنة
وشفايفه رحيقها عسل صافى ..
والحضن الدافى هيجمعنا ..
وافضفض وياه اسرارى.
ولا لحظة افكر اعيش بردان.
محتاج وجعان مشتاق لحنان.
الحضن بتاعه هيكفينى.
وينور ضيه بنور عينى..
يا ما نفسى يجينى يغطينى.
و اجرب فيه طعم النسيان..
كان حلمى يكون جنبى فى ثانية.
اتدفى ما بين احضانه و انام.
بس اما صحيت شوفت الدنيا.
نكارة ما تؤمنش بأحلام..
